Definitie: het aandeel gerecycleerde materialen die opnieuw in de economie wordt gebracht als onderdeel van het totale materiaalgebruik. Het circulair materiaalgebruik, ook wel circulariteitsgraad genoemd, wordt gedefinieerd als de verhouding tussen het circulaire materiaalgebruik en het totale materiaalgebruik. Het circulair materiaalgebruik wordt benaderd door de hoeveelheid afval die wordt gerecycleerd in binnenlandse terugwinningsfaciliteiten (zie indicator gerecycleerd afval) minus geïmporteerd afval dat bestemd is voor binnenlandse terugwinning plus geëxporteerd afval dat bestemd is voor terugwinning in het buitenland. Het totale materiaalgebruik wordt gemeten door het binnenlandse verbruik van materialen en het circulaire materiaalgebruik op te sommen. De gegevens zijn afkomstig van Eurostat.

Doelstelling: het circulair materiaalgebruik moet stijgen.

De duurzame-ontwikkelingsdoelstellingen of SDG’s die de Verenigde Naties in 2015 hebben aangenomen, bevatten subdoelstelling 12.5: "Tegen 2030 de afvalproductie aanzienlijk beperken via preventie, vermindering, recyclage en hergebruik".

VN-indicator: de gekozen indicator is verwant met indicator 12.5.1 – nationale recyclagegraad, ton gerecycleerd materiaal.